Δε ξέρεις τι να κάνεις. Δεν υπάρχει περιθώριο να πας μπροστά
ή να γυρίσεις πίσω. Έφτασες ως εδώ και τώρα πρέπει να κολυμπήσεις, μα γνωρίζεις
ότι το μόνο που καταφέρνεις είναι να επιπλέεις, να παραμένεις στην επιφάνεια
και να μη φτάσεις βυθό. Ποιο το νόημα;
Γι αυτό άνοιξες τα
μάτια σου, γι αυτό άρχισε να χτυπάει η καρδιά σου; Για να μείνεις στο ίδιο
σημείο με κόπο; Όχι, ήρθες για να πετάξεις πιο ψηλά. Τα λέπια σου να αλλάξουν
μορφή, να γίνουν πούπουλα. Το θέμα είναι ότι η εξελικτική αυτή πορεία απαιτεί
εκατομμύρια χρόνια. Κι εσύ έχεις λίγες δεκάδες. Άδικο, το ξέρω. Είσαι μοναδικός
και αξίζεις τα πάντα. Πώς να τα απαιτήσεις όμως; Ποιος θα σου τα δώσει; Θεός
δεν υπάρχει. Ούτε θεός, ούτε διάολος. Υπάρχεις εσύ κι αυτό το ξέρεις καλά. Όχι
όταν χτυπάς το δάχτυλο σου, όχι, αυτός ο πόνος είναι μηδαμινός. Το νιώθεις όταν
πονάει η ψυχή σου. Και δεν είναι λίγες φορές. Υπάρχουν ένα σωρό αιτίες που σε
κάνουν να υποφέρεις.
Γιατί δε σε νιώθουν οι άλλοι, γιατί ο πόνος σου είναι τόσο
μοναχικός; Επειδή έχουν τους δικούς τους πόνους κι οι άλλοι. Ποιος να σώσει
ποιον; Είσαι μόνος. Μια απελπισία. Τώρα το ξέρεις καλά πως δε μπορεί κανείς να
σε βοηθήσει, εκτός του εαυτού σου. Εκείνος είναι μέσα στο πετσί σου, βλέπει τα
μάτια σου από την αντίθετη πλευρά και ακούει τη καρδιά σου από μέσα. Είναι,
όμως, φίλος σου; Ή ήρθε κι αυτός για να σε παιδεύει; Εσύ είσαι η ευτυχία σου κι
ο εαυτό σου βοηθός σου. Όλοι οι άλλοι τραβάνε το δρόμο και κουβαλάνε το σταυρό
τους.
Δε σου ταιριάζουν όλοι και δε ταιριάζεις στους πάντες. Είναι
όμως κι αυτοί που σου κολλάνε πιο πολύ. Αυτοί κι αν σε κάνουν να τυραννιέσαι.
Πράξεις τους που δε κατανοείς, συναισθήματα σου που δε νιώθουν και θα έπρεπε…
δε φταίνε οι άλλοι…
Οι άλλοι είναι τα μέσα προς την ευτυχία σου, είναι το αρχικό
υλικό σου, μα εσύ κρατάς το σκεπάρνι για να δημιουργήσεις το ονειρικό σου
άγαλμα της ελευθερίας. Ελευθερίας σου
από τον κακό εαυτό σου. Αυτός που σε πάει κάτω, που σε κάνει να πονάς
τόσο που δεν αντέχεις ή μάλλον αντέχεις τόσο όσο να μην σταματήσεις να
υποφέρεις σύντομα. ΣΤΟΠ
Ξύσε τα λέπια κι άρχισε να φροντίζεις τα πουπουλάκια σου να
γίνουν φτερά.
Μπέη Ηρώ-Σταυρούλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου