Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Γράφω


Iro Bei

Γράφω για μένα,
γράφω για τη πένα.
Γράφω για σένα,
μήπως με θες.
Γράφω γι αυτόν,
γι αυτήν, γι αυτές.
Γράφω για πράξεις αληθινές,
που δεν έγιναν ποτέ.
Γράφω για το χτες,
γράφω για το μέλλον,
οδηγός, και βιολοντσέλο
παίζει από πίσω.
Γράφω για να κρύψω,
γράφω για να κρυφτώ.
Κι ίσως να φανερωθώ,
Γράφω γι αυτό.
Γράφω για τ’ ανείπωτο,
Γράφω το υπαρκτό,
και όλα πάνε στο καλό.
Γράφω για το κακό,
Που θέλω να ξορκίσω.
Θέλω να τ’ αφήσω…
Μα δε μπορώ.
Γι αυτό γράφω,
για να ξεχαστώ.
Γράφω για να μου θυμίσω,
Ότι αξίζω ή ότι μένω πίσω.
Γράφω για το θεό μου,
για το διάβολό μου.
Γράφω για τη μέρα τη νύχτα,
Γράφω για τη Πίζα,
που δεν ίσιωσε ποτέ.
Κι έγινε τέχνη.
Γράφω για το τέλειο,
που έγινε ψεύτης.
Γράφω για το λίγο,
Που έγινε πολύ.
Και το πολύ που έμεινε εκεί.
Γράφω για ένα πουλί
Θέλω να τραγουδήσει,
Μα μόνο προσπαθεί.
Γράφω για τη ζωή…

Μα τι ζω;

Μπέη Ηρώ-Σταυρούλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου