Σκοτάδι. Πνοή κι η ψυχή ξεγλιστρά.
Βρίσκει το δρόμο για το φώς ξανά.
Το ταξίδι ξεκινά κι εσύ φωνάζεις δυνατά.
Θέλω να δω, να ζω, να νιώσω.
Θέλω να πιω και να ξεδώσω.
Σε όσα φοβάμαι να ενδώσω, να ξεκλειδώσω
Πόρτες ερμητικά κλειστές.
Θέλω γέλια και χαρές, περιπέτειες τρελές.
Θέλω, θέλω, θέλω.
Κι όμως ξεχνώ τι θέλω.
Είναι ο δρόμος κι όχι ο προορισμός,
Είναι κι ο κόπος κι ο χωρισμός.
Είναι η στάση για θαυμασμό.
Κι εκεί που νομίζεις ότι πας, ένας παράδρομος σε ξεγελά.
Γύρνα ξανά και δες τι έχεις,
Από τι θες να απέχεις κι όχι που πας κι αν κοντεύεις.
Μπέη Ηρώ-Σταυρούλα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου