Ωδή σε σένα που πονάς: Ο βίαιος

Πονάς και πονάω κι εγώ μαζί σου, έτσι είναι ο κόσμος φτιαγμένος, με ένα αόρατο σχοινί δεμένος. Πονάς. Ναι πονάς, παραδέξου το. Δεν θα φανείς χειρότερος σε κανέναν. Είσαι ήδη στον πάτο. 

Θυμάσαι τότε που όλα ήταν ονειρικά στη σχέση μας; Τότε σκέφτηκες πως δεν υπάρχει το τέλειο σε αυτή τη ζωή κι άρχισες να πιστεύεις πως σε κοροϊδεύω, πως παίζω με άλλους, πως άλλοι άντρες σε απειλούν, πως άλλες γυναίκες σε απειλούν. Ίσως αυτό ήταν απλά μια αφορμή που το υποσυνείδητο έδινε εντολές στο μυαλό σου για να καταφέρεις να ξεσπάσεις κάπου. Κι εσύ ξέσπασες κι εγώ έσπασα σε χίλια κομμάτια. Ούτε τα παιδιά που ήταν μπροστά δε σε σταμάτησαν. Οι ψυχές και τα σώματα τους έχουν κι αυτά τα σημάδια σου. Σημάδια που θα συνεχιστούν στο άπειρο. Όπως ο στρατιωτικός  πατέρας σου  σε έμαθε να είσαι δυνατός σε έμαθε και να είσαι σκληρός, έτσι κι εσύ το έμαθες καλά στα παιδιά σου. 

Θυμάσαι πόσες φορές μου υποσχέθηκες να μη το ξανακάνεις; Ούτε εγώ! Δεν έχει σημασία όλα ξεχνιούνται με το χρόνο απλά σε κάποια απαιτείται χρόνος που ξεπερνάει μια ζωή.

Το παρελθόν δημιουργεί το μέλλον και το παρόν είναι κάπου εκεί ενδιάμεσα θολό. Αν μπορέσεις να βάλεις τα γυαλιά  μου, θα δεις το παρόν και την αξία του. Βάλε το σε σλόου μόσιον και προσπάθησε να το ελέγξεις, αυτή η λούπα μπορεί να σταματήσει. Αλλά θέλει κόπο και ιδρώτα. Θα πονέσεις για να πας κόντρα στο υποσυνείδητο σου, αλλά ούτως ή άλλως δε πονάς και τώρα; Πονάς πρέπει να το παραδεχτείς για να πάμε παρακάτω. Τόσες ψυχές φοβισμένες, εξευτελισμένες, πόσες ακόμα; Είναι στη παλάμη του χεριού σου η δύναμη. Όχι δεν είσαι δυνατός όταν η παλάμη σου ακουμπάει με φόρα το μάγουλο μου. Η δύναμη σου υπάρχει, απλά πρέπει να ελέγξεις τη φόρα της. Ακούμπα μαλακά το μάγουλο μου και υποσχέσου στη ψυχή σου πως θα της φερθείς καλύτερα από εδώ και πέρα. Μη νοιάζεσαι για μένα αυτό είναι δικιά μου σκληρή δουλεία. Εγώ πρέπει να ξεπεράσω τους δικούς μου πόνους. Εσύ πρέπει τους δικούς σου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να συνυπάρχουμε. Οι πράξεις μου κι οι πράξεις σου επηρεάζουν τους πάντες και τα πάντα. Είναι φυσική. Γι αυτό παιδί μου ελπίζω αυτό που βλέπω στο μέλλον σου να είναι ο φόβος μου και να μην είναι η πραγματικότητα. Μην γίνεις ίδιος ο πατέρας σου γίνε ο εαυτό σου κι αυτός ο εαυτός είναι στα χέρια σου σε κανενός άλλου.

Μπέη Ηρώ-Σταυρούλα