Alex Art
Σαν ψάρια μέσα στη γυάλα πολλοί θέλουν
να ζούνε, τους απασχολεί μονάχα η τροφή και τον εγκλωβισμό τον θεωρούνε θείο
δώρο. Περπατάνε στη σκιά του φόβου με τα μάτια κλειστά και αρνούνται πεισματικά
να τα ανοίξουν.
Μπροστά τους απλώνεται ένα χέρι
σωτηρίας μα εκείνοι προτιμούν τη μεριά του σκότους. Aφήνουν τα νήματά τους να τα
χειρίζονται άλλοι και γίνονται μαριονέτες έτοιμες για την επόμενη παράσταση. Τα
λόγια τους τα μαθαίνουν καλά, μα πέρα από αυτά δεν υπάρχει τίποτα άλλο στη
μνήμη τους... Κενό, όπως κενή είναι η βουτηγμένη στο σκοτάδι ψυχή τους.
Alex Art
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου