Εγωκεντρισμός

  Οι λέξεις παίρνουν το νόημα που εμείς οι άνθρωποι τις δίνουμε… και μην είστε τόσο σίγουροι πως τη λέξη τραπέζι την έχουν όλοι ακριβώς ίδια εικόνα στο μυαλό τους. Άλλα συναισθήματα για τον καθένα. Ή τη λέξη κόκκινο. Έτσι κι εγώ νομίζω ότι έχει παρεξηγηθεί η λέξη εγώ κι εγωκεντρισμός.

 Σε όλους φαντάζει κάτι κακό. Πως ο άνθρωπος που τον έχει δε νοιάζεται για τίποτα που δεν αφορά εκείνον, που δε στρέφεται γύρω από αυτόν. Χα, συγγνώμη, αλλά αν μπορούσατε να δείτε το λάθος αυτής της πρότασης δε θα υπήρχε κανείς που να μισούσε τους εγωκεντρικούς ανθρώπους. Κι αυτό, γιατί ναι! Όλα γυρίζουν γύρω μου και γύρω στο δικό σου εγώ ή το δικό του. Όλοι είναι εγωκεντρικοί ή θα έπρεπε να είναι. Αυτός ο κόσμος, μας αρέσει η όχι, είναι μια αλληλεπίδραση. Τέλειες μονάδες που ενώνονται και δημιουργούν. Ο κακός εγωκεντρισμός για εμένα είναι όταν οι μονάδες δε συνειδητοποιούν πως το τέλειο δεν είναι ένας κανόνας, είναι τέλειο το εγώ σου, το εγώ μου και το εγώ του… αρκεί να αρχίσουμε να το ψάχνουμε. Να το κατανοούμε και να το εξελίσσουμε. Η στάση δε πάει και πολύ σε αυτό τον κόσμο, τουλάχιστον η μεγάλης διάρκειας. 

  Ίσως αυτοί που διαβάσουν κείμενα μου ή ακούνε τα λόγια μου, τα βρούνε εγωκεντρικά. Ε, ναι! Είναι. Ε και; Πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι; Δε μου αρέσουν οι υποκριτές. Όλοι μιλάνε με βάση αυτό που είναι μέσα τους. Μπορεί να μη χρησιμοποιούν πρώτο πρόσωπο στο λόγο, αλλά αυτό εννοείτε. Μπορεί να μιλάνε για ένα κοινωνικό φαινόμενο ή καιρικό ακόμα… αλλά και πάλι μιλάνε αυτοί… με τα εγώ τους, τις αντιλήψεις και συναισθήματα τους. Μιλάνε για τον κόσμο όπως τον βλέπουν αυτοί. Ίσως κουράσει όλο αυτό με τα πρόσωπα αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κατανοηθεί πως όλα γυρίζουνε γύρω από όλα. Δε μπορείς να βγάλεις τον εαυτό σου απ’ έξω. Καλώς ή κακώς. Καλώς κατ’ εμέ. Ε ναι, για μένα θα μιλήσω… μπορώ να μπω εγώ στη θέση τη δική σου; Θα προσπαθήσω..αλλά αν δε ξέρεις κι εσύ καλά ποιος είσαι, πως θα ξέρω εγώ;

 Γι αυτό σκέφτομαι και γι αυτό γράφω, για να κατανοήσω πρώτα εμένα. Δεν είναι τυχαίο που ξεκίνησα γράφοντας ημερολόγιο. Αλλά αυτή είναι η αρχή, κατανοώ εμένα για να κατανοήσω εσένα που μου φαίνεσαι ξένος, διαφορετικός, παράξενος, γελοίος, κακός, υπερβολικά καλός. Συγγνώμη αναγνώστη αν νιώθεις παραγκωνισμένος, αλλά αν δε γράψω με την ένταση που θα νιώσω για κάτι που έχω βιώσει είμαι σίγουρη πως στα μισά τους «βιβλίου» θα τα έχεις παρατήσει.

Από ΕΜΕΝΑ γεια, τα ξαναλέμε σύντομα.

Μπέη Ηρώ-Σταυρούλα