Μετά τη βροχή, να περπατάς ανάμεσα από τα δάκρυα του κόσμου…
Οι σχέσεις ήταν πάντα ένα δυσνόητο μονοπάτι, σχεδόν
επικύνδινο να θέσεις κανόνες και να δημιουργήσεις ένα στερεότυπο εγχειρίδιο γι
αυτές, αυτή είναι και η μαγεία τους βέβαια. Οι άνθρωποι που συναντάς, όπως κι
εσύ, είστε δεμένοι με τα αόρατα πολύχρωμα νήματα που έπλεξαν όλες οι ώρες
αφοσίωσης στον έρωτα, την αγάπη, το πάθος. Όμως τα κόκκινα νήματα του πόνου
είναι αυτά που μας σημαδεύουν περισσότερο και αυτά που στους περισσότερους
ανθρώπους δίνουν την κίνηση της ψυχής. Αναγνωρίζεται ο πόνος εύκολα στο αθάνατο
χαμόγελο.
Ξέρεις, συμβαίνει στις σχέσεις μας να συναντούμε ανθρώπους
με τους οποίους η μοίρα μας προσφέρει ένα αόρατο συμβόλαιο μάθησης, άλλωστε όλα
είναι γνώση και από γνώση πλάστηκαν.
Το να μελαγχολείς για όσα σου συμβαίνουν είναι ανθρώπινο, το
να προσπαθείς να χαρείς για την μάθηση που σου προσφέρετε μέσα από τον πόνο
είναι θεϊκό δώρο…
Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου