Των
ανθρώπων η αλήθεια είναι σαν τα παραμύθια. Συνεχώς λαχταρούν να ακούνε
ιστορίες, αλλά και να τις εξιστορούν. Τόσα λόγια μαγεμένα, τόσες μεθυσμένες
λέξεις… άμα θες θα τα πιστέψεις.
Οι
ουτοπικές καταστάσεις γοητεύουν το μυαλό, κλέβουν την καρδιά, υποδηλώνουν την
ψυχή κι έτσι επιλέγουμε να μένουμε κλειδωμένοι στον ψηλό πύργο της προσδοκίας.
Ζούμε
μέσα από τα μάτια ενός ονείρου σε μια μυστική οδό. Ποτίζουμε στον κήπο τους σπόρους
της επιθυμίας με ελπίδες και επαναπαυόμαστε στις υποσχέσεις του καιρού για μια
καλή σοδιά. Κι έπειτα απλώς περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί χωρίς καμιά
παρέμβαση, σαν θεατές ενός κακοδουλεμένου έργου με πρωταγωνιστές την αδράνεια
και το παραμύθι που ποτέ δεν θα ανταποκριθεί στην πραγματικότητα…
Alex Art
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου