Η φούσκα των καταναλωτών

 

Καθημερινά κυριαρχεί στις ζωές μας βομβαρδισμός προϊόντων που επιδιώκουν να κατακτήσουν μια θέση αναγκαιότητας στο μυαλό μας, στο υποσυνείδητό μας. Δημιουργείται μια πλασματική ανάγκη καθώς είμαστε μαγεμένοι από την ονειρεμένη αποτελεσματικότητα που υπόσχονται όσα διαφημίζονται.

Βραχιολάκια που θεραπεύουν και φέρνουν την ισορροπία, χάπια που αδυνατίζουν, κρέμες που συσφίγγουν, κρέμες αντιγήρανσης και ποικίλα προϊόντα ακόμη που μας διαβεβαιώνουν για τα «καταπληκτικά» τους αποτελέσματα.

Ζούμε σε μια φούσκα που δημιουργεί το μυαλό μας για να μας μεταχειρίζεται, γινόμαστε σκλάβοι της κατανάλωσης και το αστείο είναι πως το απολαμβάνουμε. Διψάμε για τη συνεχή εμφάνιση νέας απάτης, νέων ψευτο-αναγκών, νέων υλικών αγαθών.

Προϊόντα τα οποία είμαστε πεπεισμένοι πως θα μας παρέχουν βελτίωση στην υγεία μας, στη ψυχική και σωματική μας ισορροπία. Η γέννηση της ανάγκης για πίστη σε κάτι που θα μας παρέχει κάθε είδους βοήθεια και θα μας γλιτώσει από το κακό.

Ένα παράδειγμα από μια ελληνική ταινία θα ήθελα να σας παραθέσω για το τέλος. «Ο άνθρωπος της καρπαζιάς» με τον Κώστα Βουτσά. Όσοι την έχουν δει θα θυμούνται τα χάπια που τον μετέτρεπαν από φοβητσιάρη σε «superman». Μόλις κατάπινε ένα από αυτά τα χάπια (που δεν ήταν κάτι παραπάνω από απλές ασπιρίνες) άρχισε να νιώθει μια εσωτερική δύναμη που τον ωθούσε να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τολμούσε ποτέ. 

Η αίσθηση του αήττητου...

Alex Art