Nena_geo
...Και καθώς περπατούσα
στο δρόμο,είδα ένα παιδί να ρίχνει ένα
κέρμα σε ζητιάνο . Καθώς καθόμουν στο
λεωφορείο, έναν αλλοδαπό να προσφέρει
την θέση του σε μια ηλικιωμένη γυναίκα.
Κάθως ψώνιζα στο σούπερ μάρκετ, τον
υπεύθυνο να βοηθαει μια γυναίκα με τις
σακούλες. Κάθως ανέβαινα προς το
αμφιθέατρο, την καθηγήτρια να ταϊζει
τα αδέσποτα σκυλιά της σχολής. Η ανθρωπιά
δεν έχει ούτε ηλικία, ούτε φύλο, ούτε
εθνικότητα.
''Στον δέκατο ένατο
αιώνα το πρόβλημα ήταν ότι πέθανε ο
Θεός. Στον εικοστό αιώνα το πρόβλημα
είναι ότι πέθανε ο άνθρωπος'' είχε πει
ο Φρομ Έριχ.
Δεν θέλω να συμφωνήσω. Πόσο χαίρομαι όταν
βλεπω γύρω μου ανθρώπους να μην χάνουν
την ανθρωπιά τους. Σήμερα, οι περισσότεροι
προσπαθούν με τον τρόπο τους να πλασάρουν
έναν κόσμο γεμάτο σκαρταδούρα, αδιαφορία,
εξαπάτηση και συμφεροντολογία. Κι όμως
δεν έχουν χαθεί οι άνθρωποι -με όλη τη
σημασία της λέξης- ή τουλαχιστον έτσι
θέλω να πιστεύω. Μικρά και καθημερινά
πράγματα φροντίζουν να μου το υπενθυμίζουν,
παρατήρησέ τα κι εσύ και θα πειστείς,
είμαι βέβαιη. Αυτά τα μικρά και καθημερινά
πράγματα που σε κάνουν να χαμογελάς και
να ελπίζεις πως τίποτα δεν έχει χαθεί,
που σου δίνουν το κίνητρο να κάνεις και
εσύ την κίνησή σου,να βοηθήσεις κάποιον
που σε έχει ανάγκη. Και όταν λάβεις το
χαμογελο του ''ευχαριστώ'', πίστεψε με
θα νιώσεις την ευτυχία!
Ναι, άνθρωπος δε
γεννιέσαι, γίνεσαι. Καθ' όλη τη διάρκεια
της ζωής σου πρέπει να προσπαθείς να
εξελίσσεσαι σαν άνθρωπος και μη ξεχνάς
πως, για να πάρεις, πρώτα πρέπει να δώσεις
και άσε τους άλλους να ζουν στη μιζέρια
τους και στη μοναξιά τους ,εσύ τουλάχιστον
θα έχεις πετύχει αυτό που μοιάζει
ακατόρθωτο για κάποιους άλλους και θα
νιώθεις ευτυχής.
Nena_geo
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου