Αγάπησέ με…

Αυτή η ανεξήγητη δύναμη του κόσμου να ξεχνά πότε θα πάψει; Ξύπνησαν θυμωμένες ημέρες και η ειρήνη αυτού του κόσμου γι άλλη μια φορά αγνοείται… Ο κόσμος, οι παρουσίες με ονόματα που συντροφεύουν τις στιγμές του έρωτα, της φιλίας, της προσφοράς, του πόνου. Ένας κατάλογος ονομάτων με λίγη καθώς φαίνεται σημασία για την εποχή μας, καθώς οι άνθρωποι βαλθήκαμε να παγιδεύσουμε τον εαυτό μας σ’ ένα παιχνίδι αναισθησίας.

Και αν για εσένα μιλώ…

Μη ζητάς να σε νιώσουν εκείνοι που αγκάλιασες τρυφερά ένα βραδύ κι έπειτα χάθηκαν, ήταν η στιγμή που ήθελαν να σκεπάσεις τους φόβους τους, συγχώρεσέ τους.

Μη ζητάς να σε νιώσουν εκείνοι που πρόσφερες κάθε κόκκο της δικής σου ζωικής κλεψύδρας κι έπειτα γύρισαν την πλάτη λέγοντας πως είσαι λίγος, ήταν η στιγμή που ήθελαν να διδαχθούν την αγάπη, συγχώρεσέ τους.

Μη ζητάς να σε νιώσουν εκείνοι που μοίρασες τον άρτο της ψυχής σου κι έπειτα έφυγαν πεινασμένοι με το μίσος τους, ήταν η στιγμή που ήθελαν να χορτάσουν όλες τους τις αδυναμίες μα δεν μπορούσαν, συγχώρεσέ τους.

Μη ζητάς να σε νιώσουν εκείνοι που δρόσιζες στον καύσο του πόνου τους και μόλις γεύτηκαν ίαση σε αγνόησαν, ήταν η στιγμή που ήθελαν απλά να ξαποστάσουν, συγχώρεσέ τους.

Μη ζητάς να σε νιώσουν εκείνοι που αγαπάς και να μείνουν πλάι σου μέχρι το τέλος, η αγάπη είναι ελευθερία.

Μη ζητάς… Μη ζητάς… Αν σταματήσεις να ζητάς τότε θα βρεις και την ευτυχία.

Για το τέλος εύχομαι εκείνοι που με σκέπασαν, μου δίδαξαν την αγάπη, μου πρόσφεραν κάθε κόκκο της δικής τους ζωικής κλεψύδρας, μου μοίρασαν τον άρτο της ψυχής τους, με δρόσισαν στον καύσο του πόνου και στην ουσία με αγάπησαν, να με συγχωρέσουν γιατί έμαθα… πως οι φόβοι είναι οι λέξεις και οι πράξεις που «δωρίζεις» στις ψυχές των άλλων ανθρώπων από αδυναμία.

Γι αυτό λοιπόν ας πάψουμε να ξεχνάμε και αυτή η δύναμη ας δοθεί στην αγάπη, η οποία είναι η μεγαλύτερη ανάγκη της σημερινής εποχής…

Αγάπησε με… Σ’ αγαπάω…

Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας