Υπνοβάτης

Για σχέσεις που μοχθήσαμε, για αγάπες που θρηνήσαμε, για έρωτες που μας άφησαν και με τη σειρά μας τους αφήσαμε. Μια αιώνια καταδίκη που νομίζεις ότι ζεις. Φυλακισμένος μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός ονείρου που αρνείσαι να διαλύσεις, τα κάγκελα που αρνείσαι να δεις.

Θαρρείς λογικό είναι τον εαυτό σου να επιπλήττεις και να τιμωρείς δίχως οίκτο, δίχως αγάπη, δίχως στοργή. Η ψυχή σου σαν υπνοβάτης ακολουθεί το σκοτάδι ο οποίος αψηφά τη δύνη που ακολουθεί. Προσπαθεί να χαθεί στο χάος της συνείδησης, των παλιών αναμνήσεων, των «πρέπει» και των «γιατί;».

Δεν πρέπει να υπάρχουν πλέον αυτά επειδή έχουν θαφτεί στην ιστορία της ζωής σου, έχουν πια εξαφανιστεί... Κι εσύ... απέτρεψε τον υπνοβάτη από τον δρόμο που ακολουθεί, σπάσε τα κάγκελα και αφουγκράσου τη σιωπή. Πότισε τη μαραμένη σου ψυχή που με πόνο βουβό παρακαλεί για στοιχειώδη προσοχή.

   

Δώσε φως επιτέλους στη ζωή.

Alex Art