Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Επανάσταση του Αυτονόητου, Συνέχεια...


Η σκληρότητα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αδύναμος άνθρωπος μιμείται τη δύναμη.

            Τα θεμέλια αυτής της κοινωνίας κλονίζονται καθημερινά από τις σεισμικές καταστροφές που προκαλούν άνθρωποι ισχυροί με φοβισμένες ψυχές. Η διαφθορά αγγίζει κάθε μορφή της καθημερινότητάς μας και θολωμένοι από τους ψεύτικους Θεούς που υψώσαμε, όπως το χρήμα, γυρεύουμε τη λύτρωση μέσω της βίας.
Χολωμένοι από κάθε λογής μαρτύριο που συναντούμε, βεβηλώνουμε και την τελευταία μας αγνότητα χάρη της προσπάθειάς μας να επιβιώσουμε. Σε αυτό τον αγώνα επιβίωσης όμως δεν υπολογίσαμε τον πραγματικό εχθρό, τις αδυναμίες μας. Οι αδυναμίες του χαρακτήρα μας οδηγούν στην έξαρση μιας βίας δίχως τέλος… Πως φτάσαμε λοιπόν το αίμα να αποτελεί κύρια πηγή θρέψης του πνεύματος και μάλιστα όλες οι συνειδήσεις να ωριμάζουν μέσα σε αυτό; Ο θάνατος έγινε μία συνήθεια την οποία πλέον προσπερνούμε με αδιαφορία. Οι σφαίρες φύτρωσαν σε περιβόλια στέρφα από επαναστάσεις. Μα όλοι ξέρουν βαθιά μέσα τους πως αυτό το κακό γιγαντώνεται και είναι έτοιμο να καταστρέψει ότι γνωρίζαμε ως σήμερα λογικό.
            Οι οιωνοί πληθαίνουν, τα μηνύματα των εποχών, οι προφητείες της λογικής ορίζουν ένα τέλος με τον πιο δυσοίωνο τρόπο, αν η πορεία αυτών των πράξεων, του ανθρώπινου παραλογισμού, δεν λάβει μία μετανοητική στάση όχι ως προς την θρησκευτική λατρεία, αλλά ως προς την ανθρωπιστική.
Ας μην πεθάνει άλλος άνθρωπος στην συνείδησή μας, ο βιολογικός κύκλος ας είναι η μόνη απώλεια που θα ορίζει το μέτρο της επαφής. Ο πόλεμος, ο φόνος, το μίσος ας αποτελούν μία εγκυκλοπαιδική έννοια για κάτι μακρινό. Αισθάνομαι πως βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι της ιστορίας, και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ένα τραγικό λάθος, αφαιρώντας το μέλλον από κάθε ψυχή η οποία έρχεται αυτά τα χρόνια στη ζωή. Είναι απαίτηση της εποχής να ωριμάσουμε σαν ανθρώπινες υπάρξεις και να στείλουμε ένα μήνυμα ενότητας, το οποίο θα διασαφηνίζει τις προθέσεις μας ως πολιτισμό και ως ξεχωριστούς Ανθρώπους που συντελούν στην επανάσταση του αυτονόητου. Έχω μιλήσει πολλές φορές γι αυτού του είδους την επανάσταση, η οποία δεν έχει κανενός είδους σχέση με τις επαναστάσεις που γνωρίζαμε ως τώρα, γιατί οι ρίζες της είναι το συναίσθημα της αγάπης και της βιωσιμότητας.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από μαγικά πράγματα που περιμένουν υπομονετικά το πνεύμα μας να γίνει πιο οξυδερκές.  
Bertrand Russell, 1872-1970, Βρετανός φιλόσοφος

Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου